Απόψεις, Βιβλία

5 σκέψεις για το «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ»

«Σαν να γύρισε ανάποδα ολόκληρος ο κόσμος. Αλλά είμαι ακόμα ζωντανή και αυτό έχει σημασία». Η πρόταση αυτή, από το βιβλίο «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ»,  νομίζω περιέχει ότι νιώσαμε όταν μπήκαμε στην καραντίνα. 

Νομίζω πως καλύτερη χρονική στιγμή δεν θα μπορούσα να το είχα διαβάσει… Το κάθε βιβλίο θέλει και το σωστό timing.

Ταυτίστηκα σε πολλά σημεία – λόγω της δικής μας καραντίνας – και κυρίως με την εναλλαγή των συναισθημάτων από χαρά σε λύπη και αντίστροφα. Σε πολλά σημεία μου θύμισε την κατάσταση που βιώνουμε τους τελευταίους δύο μήνες.


Ίσως σε ενδιαφέρουν:


Μην παραλείψεις να κάνεις εγγραφή στο Newsletter μου για να μείνεις ενημερωμένος αλλά και να λάβεις όλα τα εκτυπώσιμα (freebies) που έχουν σταλεί μέχρι σήμερα.

Κάνε εγγραφή εδώ!


Η ιστορία

imerologio-annas-frank-cover

Λίγες μόλις εβδομάδες πριν αναγκαστεί η οικογένεια Φρανκ να μετακομίσει σε ένα κρησφύγετο στο Πρίσενγκρατς της Ολλανδίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η 13χρονη Άννα λαμβάνει ένα κόκκινο ημερολόγιο, δώρο από τον πατέρα της για τα 13α γενέθλια της. Γράφοντας, εκφράζει όλα όσα νιώθει και σκέφτεται, ανακαλύπτοντας τον ίδιο της τον εαυτό αλλά και τους ανθρώπους γύρω της με τα καλά και τα άσχημα τους, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσεται σαν άνθρωπος και – σταδιακά – σαν γυναίκα. 

📕 Υπάρχει σε πολλές και διάφορες εκδόσεις. Μπορείτε να το διαβάσετε online ή να το κατεβάσετε δωρεάν εδώ.


5 σκέψεις για το «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ»

Δεν θα πω κάτι για όλα αυτά που περνάμε τους τελευταίους μήνες. Τα έχουμε διαβάσει, γράψει… Τα ξέρουμε και τα ζούμε… 

Έχω την συνήθεια να υπογραμμίζω σημεία που μου αρέσουν στα βιβλία που διαβάζω και να τα γράφω σε ένα τετράδιο. Έτσι, όταν νιώθω ότι το έχω ανάγκη, τα διαβάζω ξανά μέχρι να «πάρω» αυτό που χρειάζομαι.

Το παρακάτω κείμενο δεν είναι κριτική βιβλίου. Απλά θέλησα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις που έκανα διαβάζοντας το βιβλίο «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ»

1 . Με συνεπήρε ο καυστικός και πανέξυπνα αναλυτικός τρόπος που σκεφτόταν και έγραφε. Αναζητώντας στήριγμα και παρηγοριά ή έστω λίγη κατανόηση από τον περίγυρο της, βρίσκει διέξοδο στο ημερολόγιο της, αφού «το χαρτί έχει περισσότερη υπομονή από τους ανθρώπους».

2 . Δεν είναι εύκολο να είσαι κλεισμένος σε τέσσερις τοίχους όλη μέρα. Η κλεισούρα έχει συγκρούσεις, γκρίνια, παράπονο, κατάθλιψη, αλλά και ελπίδα και αισιοδοξία ότι θα πάνε καλά.

Vincent-van-Gogh-Quote-For-my-part-I-know-nothing-with-any

Παρόλο που πέρασε δύο χρόνια κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους με άλλα επτά άτομα, με ότι αυτό συνεπάγεται, παρέμεινε αισιόδοξη και συνέχισε να ονειρεύεται την μέρα που θα γυρίσει ξανά στο σχολείο, θα δει τους φίλους της, θα χαρεί τη φύση και τον ήλιο.

3 . Με εντυπωσίασε το έμφυτο ταλέντο της, το οποίο πήγε χαμένο. Φυσικά όχι εξ αιτίας της, αλλά γιατί «οι άνθρωποι είναι ικανοί να δικαιολογήσουν κάθε βαρβαρότητα για να αποδείξουν ότι είναι λογική, απαραίτητη, μέρος κάποιας ανώτερης λειτουργίας».

Σήμερα, το καταφύγιο της οικογένειας λειτουργεί ως μουσείο με την ονομασία «Σπίτι της Άννας Φρανκ». Από όλη την οικογένεια επέζησε μόνον ο πατέρας της, Όττο Φρανκ, χάρη στον οποίο εκδόθηκε το ημερολόγιο. Το ημερολόγιο έχει μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και ως σήμερα έχει πουλήσει χιλιάδες αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.

Παραδειγματίζεται από τις συμπεριφορές των συγκατοίκων της και ωριμάζει σαν άνθρωπος. Κάνει την αυτοανάλυσή της και παρόλες τις συμβουλές των «μεγάλων» να είναι πιο συγκρατημένη, εκείνη ακολουθεί το ένστικτο της και λέει – ή γράφει – αυτό που σκέφτεται.

4 . Στην περίπτωση του βιβλίου ο εχθρός ήταν υπαρκτός. Με σάρκα και οστά. Στην δική μας περίπτωση ο εχθρός είναι αόρατος. Ο εχθρός και στις δύο περιπτώσεις είναι ο φόβος για αφανισμό.

«Κι όμως, θα αρχίσουμε πάλι τ’ αστεία και τα πειράγματα, όταν ο φόβος που μας προκάλεσαν καλμάρει κάπως. Δεν έχει νόημα ούτε για μας, αλλά ούτε και για κείνους που υποφέρουν, να μείνουμε πένθιμοι όπως τώρα.»

5 . Το ηθικό δίδαγμα που πήρα είναι ότι όσο άσχημα κι αν είναι τα πράγματα, η ελπίδα για το αύριο (πρέπει να) υπερισχύει πάντα του φόβου.

When it rains, look for rainbows. When it's dark, look for stars

Η ελπίδα δεν σταματάει ποτέ να υπάρχει. Μικρή, μεγάλη είναι πάντα εκεί. Μερικές φορές χρειαζόμαστε λίγη βοήθεια για να την ξαναβρούμε. Μερικές φορές την έχουμε έμφυτη είτε από εμπειρία είτε έχουμε βρει την «άγκυρα» μας. Αυτό που μας κρατάει ζωντανούς στο σώμα και στο πνεύμα.

«…όσο θα αισθάνομαι αυτή την ευτυχία εδώ, τη χαρά της φύσης, την υγεία και τόσα άλλα· όσο θα τα έχει κάποιος αυτά, μπορεί να κρατά πάντα την ευτυχία.»

❓Πώς σου φάνηκε το άρθρο; Θα ήθελα πολύ να δω το σχόλιο σου παρακάτω.


👉 Μην παραλείψεις να κάνεις εγγραφή στο Newsletter μου για να μείνεις ενημερωμένος, αλλά και να με ακολουθήσεις σε Facebook, Instagram και Pinterest!

signature-curious-blog2

15 σκέψεις σχετικά με το “5 σκέψεις για το «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ»”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.