Απόψεις, Βιβλία

12 υπέροχα βιβλία που λάτρεψα το 2020

Το 2020 ήταν αναμφισβήτητα η χρονιά του βιβλίου. Τη χρονιά που πέρασε κατάφερα να διαβάσω γύρω στα 80+ βιβλία. Μερικά από αυτά κέρδισαν επάξια μια θέση στη λίστα με τα αγαπημένα της χρονιάς, αφού κυριολεκτικά τα λάτρεψα…! Εσείς ποιο βιβλίο λατρέψατε φέτος;

Πρώτη χρονιά διάβασα τόσα πολλά βιβλία και πολύ χαίρομαι για αυτό. Μερικά από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία είναι τα παρακάτω. Δώδεκα (12) υπέροχα βιβλία που με ταξίδεψαν, με δίδαξαν, με διασκέδασαν, με παρηγόρησαν και με «έκλεισαν» στο δικό τους κόσμο κρατώντας μου την καλύτερη συντροφιά. Γι’ αυτούς και για πολλούς ακόμη λόγους μπήκαν στη λίστα με τα αγαπημένα μου.

Εσάς ποια βιβλία σας κράτησαν την καλύτερη συντροφιά φέτος;

1. Το νησί των ανέμων – Dallas – Damis Athena (1994)
Τίτλος πρωτοτύπου: Island of the winds

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το Νησί των Ανέμων είναι η συγκλονιστική ιστορία ενός υπερήφανου λαού σε μια εποχή που κινδυνεύει η ύπαρξη του. Βρισκόμαστε στη Χίο, αρχές του 19ου αιώνα. Με κομμένη ανάσα παρακολουθούμε τις περιπέτειες μιας νέας και λεβέντρας γυναίκας, της ‘Ελενας, μέχρι τη κλιμάκωση τους με τη Σφαγή της Χίου. Θα βρει το γιο που της έχουν αρπάξει οι Τούρκοι; Και τι θα απογίνουν μέσα σε κείνη τη θύελλα ο άλλος της γιός, ο Ιάσων και η αγαπημένη του Ιωάννα;

Το Νησί των Ανέμων είναι η όμορφη Χίος, τα γεγονότα είναι αληθινά και τα ιστορικά πρόσωπα εμφανίζονται στους φυσικούς τους χώρους. Μόνο οι κύριοι χαρακτήρες είναι πλασματικοί, υφασμένοι από τύπους ανθρώπων του χθες και του σήμερα.

Γιατί να το διαβάσεις: Περιγράφει τι πραγματικά υπέφερε ο λαός της Χίου από τους Τούρκους λίγο πριν την σφαγή της Χίου (1822) αλλά και την ελληνική δύναμη ψυχής των γυναικών της… μέχρι να έρθει η λύτρωση.

Εκδότης: Χατζηνικολή
Μπορείς να το βρεις εδώ.


2. Ανεμοδαρμένος – Dallas – Damis Athena (1996)
Τίτλος πρωτοτύπου: Windswept

Η συνέχεια του Νησιού των Ανέμων.

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Για όλους τους Έλληνες ήταν ο Ιωσήφ, που οι Τούρκοι κατακτητές είχαν αρπάξει από την οικογένειά του και τον είχαν κάνει τον πιο άγριο και σκληρό στρατιώτη. Για τον Τούρκο Σουλτάνο ήταν ο Γιουσέφ, το μόνο στήριγμά του στον αγώνα του για την διακυβευόμενη απέραντη αυτοκρατορία. Για τις γυναίκες της ζωής του, τη φλογερή Σελίνα, την ψυχρή καλλονή Όλγα, την ανυπότακτη Κατερίνα, ήταν ο άντρας που για τον έρωτά του τα θυσίαζαν όλα, ο εραστής που τους πρόσφερε έναν παράδεισο που εξαγόραζε τα δεινά που τους έφερνε.

Γιατί να το διαβάσεις: Στη συνέχεια του πρώτου βιβλίου, βλέπουμε και την άλλη πλευρά του νομίσματος… Μέσα από τον Ιωφήφ βλέπουμε πόσο βαθιά ριζωμένο ήταν το μίσος στην καρδιά των γενίτσαρων (που δεν ήταν παρά Ελληνόπουλα που τα πήραν με το ζόρι από την αγκαλιά των μητέρων τους) για οτιδήποτε ελληνικό και τη εσωτερική τους «μάχη» να (απο)δεχτούν την πραγματική τους ταυτότητα… όσοι στάθηκαν αρκετά τυχεροί ώστε να επιζήσουν…

Εκδότης: Χατζηνικολή
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Αθηνά Ντάλλας – Ντάμης γεννήθηκε στις ΗΠΑ από Έλληνες μετανάστες γονείς από τη Χίο. Ήταν σεναριογράφος και σκηνοθέτης σε παιδικό θέατρο στο Οχάιο και τη Δυτική Βιρτζίνια από το 1948 ως το 1955 όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Το πρώτο παιδικό της βιβλίο με ποιήματα εκδόθηκε σε δίγλωσση έκδοση στη Νέα Υόρκη το 1959.

Η κα Ντάμης αρθρογραφεί στον Ελληνοαμερικανικό τύπο από το 1957. Οι αγγλικές μεταφράσεις της περιλαμβάνουν πέντε έργα του Νίκου Καζαντζάκη. Από το 1985, όταν ήρθε στην Ελλάδα, είναι μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Είναι επίσης μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Αμερικής και του Σωματείου Ελλήνων Μεταφραστών, από το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο μετάφρασης «Ιουλία Ιατρίδη» το 1998.

Έχει συγγράψει δύο μυθιστορήματα (που εκδόθηκαν στα αγγλικά και σε ελληνική μετάφραση) και το 2006 εκδόθηκε το τελευταίο μέρος της τριλογίας των Ανέμων με τίτλο «Ακολουθώντας τον άνεμο» (Folow the wind). Ζει στο Μέγα Λιμνιώνα της Χίου με τον σύζυγο της Γεώργιο Ντάμη.


3. Το Αιγαίο φλέγεται – Ιούλιος Βερν (1884)
Τίτλος πρωτοτύπου
: L’Archipel en feu (γαλλικά)

Θα το βρείτε και ως: «Το Αιγαίο στις φλόγες» και «Οι Πειραταί του Αιγαίου».

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο έρωτας που αναπτύσσεται μέσα στις φλόγες της Ελληνικής Επανάστασης του ’21. Ο ‘Έλληνας προδότης που θησαυρίζει με το δουλεμπόριο των ομοεθνών του. Η Ελληνίδα μάνα που χύνει το αίμα της για την ελευθερία της πατρίδας της για να ξεπλύνει την ντροπή του γιου της. Αυτοί είναι οι κεντρικοί άξονες, γύρω από τους οποίους κινείται η πλοκή του αμφιλεγόμενου μυθιστορήματος του πάντα απολαυστικού Βερν.

Γιατί να το διαβάσεις: Οι μάχες της Ελλάδας να κερδίσει την ελευθερία της, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με προδότες αλλά και τους πειρατές που αλωνίζουν στο Αιγαίο.

Εκδότης: ΜΑΡΑΘΙΑΣ
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τον Συγγραφέα

Γάλλος συγγραφέας, ο παραμυθάς και οραματιστής που εισήγαγε στη λογοτεχνία το είδος της επιστημονικής φαντασίας. Μυθιστορήματα, όπως «20.000 λεύγες υπό τη θάλασσα», «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες», «Από τη Γη στη Σελήνη», «Ταξίδι στο κέντρο της Γης» και η «Μυστηριώδης Νήσος», αποτελούν προσφιλή αναγνώσματα. Ήρωες, όπως ο Φιλέας Φογκ και ο Κάπτεν Νέμο. εξάπτουν τη φαντασία μικρών και μεγάλων.

Ο Ιούλιος Βερν (Jules Verne) γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στη Ναντ, παραθαλάσσια πόλη της Γαλλίας στις ακτές του Ατλαντικού. Η τεχνολογική έκρηξη του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα προμήθευσε στον Βερν το απαραίτητο υλικό για πολλά από τα έργα του. Η ικανότητά του να συνδυάζει την πραγματικότητα με τον μύθο και να τοποθετεί την ιστορία του σε εξωτικά μέρη, εκτόξευσαν τη φήμη του από πολύ νωρίς. Σήμερα, ο Ιούλιος Βερν θεωρείται από τους δέκα πιο πολυμεταφρασμένους συγγραφείς όλων των εποχών.

Πηγή


4. Λωξάντρα – Μαρία Ιορδανίδου (1963)

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Λωξάντρα δεν είναι απλώς βιογραφία, ούτε απλώς μυθιστόρημα. Στο συναρπαστικό αυτό κείμενο, που έγινε ανάρπαστο από την ώρα που πρωτοκυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Εστίας, οι πραγματικοί και οι φανταστικοί χαρακτήρες συγχωνεύονται για να αναπλάσουν την εικόνα της Πόλης πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Μαρία Ιορδανίδου έγραψε το βιβλίο το 1963, όταν ήταν ήδη εξήντα έξι χρόνων, επειδή – έλεγε – δεν ήθελε αυτά τα λίγα πράγματα που ήξερε να τα πάρει μαζί της. Η Λωξάντρα είναι η ιστορία της γιαγιάς της: μέσα από αυτήν, η Μαρία Ιορδανίδου ξαναζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή, ακόμα και »τώρα, που όλα αυτά πέρασαν και το χορτάρι της λησμονιάς αρχίζει κιόλας να φυτρώνει». 

Γιατί να το διαβάσεις: Περιγράφει την Πόλη λίγο πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέσα από τους ανθρώπους της με τα πολίτικα έθιμα και τις συνήθειες τους μέσα από τη ζωή της καλόκαρδης και συνάμα δυναμικής Λωξάντρας. Ταξιδιάρικο βιβλίο με πολλές αστείες σκηνές… Αξίζει τον κόπο να δείτε και την τηλεοπτική σειρά!

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ: Η Λωξάντρα ήταν τηλεοπτική σειρά που γυρίστηκε και προβλήθηκε την σεζόν 1979-1980, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Μαρίας Ιορδανίδου. Συνολικά προβλήθηκαν 30 επεισόδια, από τις 19 Ιανουαρίου έως τις 16 Αυγούστου 1980, από την ΕΡΤ. Ήταν από τις τελευταίες ασπρόμαυρες σειρές των πρώτων ετών της έγχρωμης, από το 1979, ΕΡΤ. Παράλληλα, είναι από τις παλαιότερες σειρές που διασώζονται στο Αρχείο της ΕΡΤ. (Πηγή: wikipedia)

Εκδόσεις: Δίφρος
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Μαρία Κριεζή-Ιορδανίδου (1897 – 6 Νοεμβρίου 1989) ήταν Ελληνίδα πεζογράφος. Στα έργα της υπάρχει αμεσότητα, απλό ύφος, ζωντανοί διάλογοι και νοσταλγική διάθεση. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1897, κόρη του Υδραίου Νικόλα Κριεζή, μηχανικού του εμπορικού ναυτικού και της Πολίτισσας Ευφροσύνης Μάγκου. Έμεινε για 8 χρόνια στον Πειραιά για να επιστρέψει πάλι στην Κωνσταντινούπολη όπου και φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολέγιο.

[…]Εξαιτίας των συνθηκών της ζωής της η Ιορδανίδου απέκτησε μεγάλη γλωσσομάθεια και εργάστηκε ως ιδιωτική υπάλληλος. Έγινε γνωστή στο λογοτεχνικό χώρο με το έργο Λωξάντρα, που έγραψε σε ηλικία 65 χρονών, το 1962, και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Η Λωξάντρα περιγράφει με μεγάλη ζωντάνια και χιούμορ τα έθιμα και τη ζωή των Ελλήνων της Πόλης και βασίζεται στις αναμνήσεις της Ιορδανίδου πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι ουσιαστικά η ιστορία της γιαγιάς της.

Τα έργα της γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Βραβεύτηκε το 1978 από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσό Σταυρό και το Οφίκιο της Αρχόντισσας του Οικουμενικού Θρόνου. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 1989 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.


5. Το γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ – Hughes Kathryn (2016)
Τίτλος πρωτοτύπου: The letter

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Τίνα Κρεγκ, ψάχνοντας μια μέρα στις τσέπες ενός μεταχειρισμένου κοστουμιού, βρίσκει ένα παλιό γράμμα. Ο φάκελος είναι σφραγισμένος, χωρίς να έχει ποτέ ανοιχτεί. Όταν ανοίξει το γράμμα και το διαβάσει, θα αλλάξει η ζωή της για πάντα.

Κάποτε, μια ιστορία αγάπης έρχεται για να μας υπενθυμίσει ότι, στην πιο σκοτεινή μας ώρα, η ελπίδα ανάβει ένα κερί για να μας φωτίσει το δρόμο. Ανακαλύψτε το βιβλίο που αιχμαλώτισε τις καρδιές χιλιάδων αναγνωστών παγκοσμίως και έγινε Νο1 best seller…

Γιατί να το διαβάσεις: Είναι μια ιστορία αγάπης και ελπίδας που τα έχει όλα μέσα: χαρά, έρωτα, λύπη, αγωνία αλλά και πολύ πόνο…! Είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τη δύναμη της ψυχής, την επιμονή αλλά και την ελπίδα για λύτρωση. Καλογραμμένο με ωραίες περιγραφές, μυστήριο αλλά και ανατροπές μέχρι το τέλος.

Εκδότης: Διόπτρα
Μπορείς να το βρεις εδώ.



Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Kathryn Hughes γεννήθηκε το 1964 στο Altrincham, μια πόλη κοντά στο Manchester. Σπούδασε στο Lady Margaret Hall στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας. Από το 2002 συνεργάζεται τακτικά με την εφημερίδα Guardian, δημοσιεύοντας ιστορικά και βιογραφικά κείμενα, όπως επίσης κριτικές και επιφυλλίδες σχολιασμού. Συνεργάζεται επίσης με το περιοδικό Prospect και γράφει για τους Times Literary Supplement και το Economist. Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά της αφορούν στην ιστορία της βικτοριανής εποχής και τη σύγχρονη λαϊκή κουλτούρα.


6. Οι κουρελούδες της Αλισάβας – Νίκος Μητούσης (2014)

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Διάλεγε τα ρουχαλάκια, τα λουρίδιαζε για τις κουρελούδες της και αναθυμόταν τους δικούς της στην αντίπερα όχθη. Κουβέντιαζε μαζί τους, τους κερνούσε, έκλαιγε που δεν μπορούσε να τους αγγίξει, θύμωνε και μέρευε, αλλά τους αποθαμένους δεν τους αποχωριζόταν.»
Εκείνο το καλοκαίρι του 1912 στη Ραιδεστό ήρθε ο σεισμός σαν δράκος του παραμυθιού να καταπιεί τη μικρή Αλισάβα και τα αδέλφια της, να σύρει τα φορτωμένα κάρα σε νέους τόπους και να παίξει με τα κουβάρια της ζωής τους.

Πολλά χρόνια μετά, εκεί στο χιονισμένο δρομάκι, φάνηκε μια παράξενη σκιά κουκουλωμένη με την μπέρτα της, σαν λάμια, ήταν τρομακτική φιγούρα για τα παιδιά, αινιγματική για τους μεγάλους. Ήταν Χριστούγεννα κι έκανε κρύο. Η Αλισάβα έπιασε το μικρό αγόρι από το χέρι και το οδήγησε στο σπίτι της. Εκείνο, σαστισμένο, κάθισε κοντά στη σόμπα, παρατηρώντας τους καναπέδες με τα υφαντά και τις ξεθωριασμένες φωτογραφίες στον τοίχο. Τον κέρασε κουραμπιέ και της είπε τα κάλαντα.

Από κείνη τη μέρα τα δακρυσμένα μάτια της θα μολογούσαν χιλιάδες θύμησες στον Νικηφόρο. Όλα όσα φύλαγε εξήντα τόσα χρόνια… σπαρτά και αλώνια, θάλασσες και γλάρους, μαύρα σύννεφα και κανόνια, πολύχρωμα κουρελάκια, μια ζωή ολάκερη στον αργαλειό, να περνάει τη σαΐτα, να κυλούν τόπια τα υφαντά.

Το ταξίδι ατέλειωτο, δελεαστικό, μήνες θαρρείς κρατούσαν οι διηγήσεις, μήνες κι εποχές ολόκληρες, άπλωνε το χέρι ο Νικηφόρος και πίστευε ότι θα τις αγγίξει έτσι όπως άγγιζε τα ρόδια στη μικρή αυλή ώσπου να γίνουν ζάχαρη, ν’ αγαπηθούν πολύ όσοι τα γευτούν κι η γλύκα να γεμίσει παρηγοριά τον κάθε πικραμένο στον απάνω κόσμο…

Κι όταν το αγόρι έγινε άνδρας και η παράξενη σκιά ετοιμαζόταν να ταξιδέψει, πάλι μια κουρελού ολοκαίνουρια, απάτητη, με χρώματα ζωντανά, θα τους έδενε για πάντα… «Από δικά σου ρούχα φτιαγμένη, ξέρεις εσύ…»

Γιατί να το διαβάσεις: Ένα βιβλίο για τη φιλία, την αποδοχή και το κουράγιο. Αν έπρεπε να το περιγράψω με τρεις λέξεις, αυτές θα ήταν: συγκινητικό, ταξιδιάρικο, δυνατό. «Οι κουρελούδες της Αλισάβας» είναι από τα βιβλία που τελειώνοντας το, χρειάζεσαι καμιά βδομάδα να συνέλθεις πριν πας στο επόμενο…! Ένα από τα πιο δυνατά, καλογραμμένα και συγκινητικά βιβλία που έχω διαβάσει.

Εκδότης: Χάρτινη Πόλη
Μπορείς να το βρεις εδώ.


📌 Ίσως σε ενδιαφέρει:


Λίγα Λόγια για τον Συγγραφέα

Ο Νίκος Μητούσης γεννήθηκε ένα χιονισμένο Φλεβάρη του 1963 σε ένα χωριό της Ροδόπης, τον Ίασμο. Σε ηλικία 18 ετών ήρθεστην Αθήνα όπου συνέχισε τις σπουδές του και παράλληλα εργάστηκε σε πολλές εταιρίες στον οικονομικό τομέα.Τα τελευταία χρόνια ωστόσο τον κέρδισε η ναυτιλία. Είναι λάτρης της φωτογραφίας, της μουσικής και των ταξιδιών.


7. Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια – Harper Lee (1960)
Τίτλος πρωτοτύπου: To kill a mockingbird

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Σκοτώστε όσες κίσσες θέλετε, αν μπορείτε να τις πετύχετε, αλλά να θυμάστε ότι είναι αμαρτία να σκοτώνεις τα κοτσύφια». Αυτή είναι η συμβουλή του δικηγόρου Άττικους Φιντς στα παιδιά του, καθώς ο ίδιος αποφασίζει να υπερασπιστεί στο δικαστήριο το πραγματικό «κοτσύφι» αυτής της υπέροχης ιστορίας, έναν νεαρό μαύρο…

Μέσα από τα παιδικά μάτια της Σκάουτ και του Τζεμ Φιντς, η Χάρπερ Λη εξερευνά με αναντίρρητη εντιμότητα και αστείρευτο χιούμορ τον παραλογισμό της στάσης των ενηλίκων απέναντι στις φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις στον Αμερικανικό Νότο της δεκαετίας του ’30. Τα φαινομενικά γαλήνιο και ειρηνικό Μέικομπ της Αλαμπάμα είναι στην πραγματικότητα βουτηγμένο στην προκατάληψη, τη βία και την υποκρισία. Αλλά τη ναρκωμένη συνείδηση της πόλης θα συνταράξει το σθένος ενός ανθρώπου που αγωνίζεται για δικαιοσύνη…

Ένα από τα πιο αγαπημένα μυθιστορήματα που γράφτηκαν ποτέ, το «Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια» συγκαταλέγεται ανάμεσα στα αξιολογότερα κλασικά έργα της σύγχρονης λογοτεχνίας. Έχει κερδίσει πολλές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο Πούλιτζερ, μεταφράστηκε σε πάνω από σαράντα γλώσσες και μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο, το 1962, από τον Ρόμπερτ Μάλιγκαν, σε μια «κλασική» ταινία με πρωταγωνιστή τον Γκρέγκορι Πεκ.

Γιατί να το διαβάσεις: Αν έπρεπε να το περιγράψω με τρεις λέξεις αυτές θα ήταν: ελπιδοφόρο, συμπονετικό, θαρραλέο. Θα μπορούσα να προσθέσω και επίκαιρο, μιας και το θέμα του ρατσισμού και της προκατάληψης, δυστυχώς, υπάρχει ακόμα…

Εκδότης: Bell / Χαρλένικ Ελλάς
Μπορείς να το βρεις εδώ.


📌 Ίσως σε ενδιαφέρει:


Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Χάρπερ Λι γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1926 στον Μονρόεβιλ της Αλαμπάμα. Σε ηλικία 22 ετών εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη για να εργαστεί σε αεροπορική εταιρεία. Σύντομα αποφάσισε να αφιερωθεί στη συγγραφή. Το «Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια» γράφτηκε μέσα σε μια δεκαετία περίπου και μετά την έκδοσή του το 1960 της χάρισε ένα βραβείο Πούλιτζερ (1961) και διεθνή αναγνώριση Γυρίστηκε ταινία (1962) με πρωταγωνισή τον Γκρέγκορι Πεκ και απέσπασε τρία όσκαρ. Μόλις το 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της, «Βάλε ένα φύλακα», το οποίο είχε γράψει πριν τα «Κοτσύφια». Έφυγε από τη ζωή στις 19 Φεβρουαρίου 2016, σε ηλικία 90 ετών.


8. Στο νησί – Garvis Graves Tracey (2011)
Τίτλος πρωτοτύπου: On The Island

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ‘Αννα Έμερσον, τριαντάχρονη καθηγήτρια αγγλικών κουρασμένη από τους κρύους χειμώνες στο Σικάγο κι από μια σχέση που δεν οδηγεί πουθενά, ενθουσιάζεται με την ευκαιρία να περάσει το καλοκαίρι σ’ ένα τροπικό νησί, κάνοντας μαθήματα στον δεκαεξάχρονο Τι Τζέι, που έχει μόλις αναρρώσει από καρκίνο.

Όταν όμως μπαίνουν σε ένα ιδιωτικό αεροπλάνο για το εξοχικό των γονιών του, το αδιανόητο συμβαίνει: το αεροπλάνο χαλάει και πέφτει σε μια θάλασσα γεμάτη καρχαρίες. Καταφέρνουν να βγουν στην ξηρά, αλλά σύντομα ανακαλύπτουν ότι βρίσκονται μόνοι, σε ένα ακατοίκητο νησί. Αρχικά η μόνη τους σκέψη είναι η επιβίωση: νερό, τροφή, καταφύγιο. Αλλά όταν οι μέρες γίνονται εβδομάδες κι αυτές μήνες, οι δυο ναυαγοί αντιμετωπίζουν επιπλέον επικίνδυνες τροπικές καταιγίδες, πολλούς κινδύνους που κρύβονται στα νερά, ακόμα και την πιθανότητα ο καρκίνος του Τι Τζέι να επιστρέψει.

Καθώς ο καιρός περνά η Άννα αρχίζει να αναρωτιέται αν τελικά η μεγαλύτερη πρόκληση απ ‘όλες στο νησί, είναι να ζει με ένα αγόρι που σιγά σιγά γίνεται άνδρας…

Γιατί να το διαβάσεις: Ένα βιβλίο για το πως οι άνθρωποι μπορούν να προσαρμοστούν στις άσχημες συνθήκες για να επιβιώσουν και αναπόφευκτα να ‘δεθούν’, αλλά και πως αυτό θα επηρεάσει τις ζωές τους όταν θα έχουν όλα τελειώσει αισίως (;)…

Εκδότης: ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Tracey Garvis Graves είναι Αμερικανίδα ελληνικής καταγωγής. Οπως έχει πει η ίδια: «Ο παππούς μου μετανάστευσε στο Ellis Island στη Νέα Υόρκη, στα δεκαεπτά του χρόνια. Δεν μιλούσε αγγλικά. Το επώνυμό του ήταν Γαβριώτης (Gavriotis), το οποίο άλλαξε σε Garvis. Παντρεύτηκε την γιαγιά μου (μία Σουηδή μετανάστρια) και άνοιξε ένα εστιατόριο στο Ντιμόϊν της Αϊόβα. Τιμήθηκε με πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας για τον εξοπλισμό εστιατορίου που σχεδίασε. Ηταν εξαιρετικός κυνηγός και απολάμβανε το κυνήγι και το ψάρεμα. Η οικογένειά μου δεν ξέχασε και ήταν πάντα κοντά στην ελληνική κουλτούρα και το φαγητό. Πάντα το Πάσχα, συναγωνιζόμαστε για να δούμε ποιανού κόκκινο αυγό θα μείνει ανέπαφο. Μία από τις πρώτες αναμνήσεις μου είναι με τον παππού μου, στην λειτουργία την ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, με τριγύρω διάχυτη την μυρωδιά από το λιβάνι».

Η συγγραφέας ζει στο Ντιμόϊν στην Αϊόβα, με το σύζυγό της, τα δυο της παιδιά και την σκυλίτσα της Χλόη. Αυτό είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Το βιβλίο που ξεκίνησε σαν αυτοέκδοση, διαδόθηκε στόμα με στόμα και έγινε best seller στους New York Times, κυκλοφορεί φέτος σε 25 χώρες εκ των οποίων και η Ελλάδα.


9. Στη σκιά της κλεψύδρας – Χρυσάνθου Ζωή (2012)

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διανύοντας την τρίτη δεκαετία της ζωής της, η Αριέττα μόλις έχει αρχίσει να ξεπερνάει ένα θάνατο που συγκλόνισε την ίδια και την οικογένειά της. Μόλις έχει αρχίσει να ονειρεύεται πάλι και να ξαναζεί… Ξαφνικά μαθαίνει ότι πάσχει από μια σοβαρή ασθένεια… Όλα γκρεμίζονται γύρω της και εκείνη αποφασίζει να αντιμετωπίσει την κατάσταση με τον τρόπο που θεωρεί σωστό για την ίδια, αλλά και για όσους την αγαπούν… Τα έχει σχεδιάσει όλα όπως πρέπει… Κι ενώ η σκιά της κλεψύδρας πέφτει βαριά πάνω της, ένας απρόσμενος έρωτας έρχεται να αλλάξει όλα τα δεδομένα…

Γιατί να το διαβάσεις: Ένα βιβλίο που σε μαθαίνει να μην χάνεις τις ελπίδες σου και να μην τα παρατάς γιατί ποτέ δεν ξέρεις πόσο κοντά βρίσκεται ο «φύλακας άγγελος» σου…

Εκδότης: Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Ζωή Χρυσάνθου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Δεν της αρέσει πολύ να μιλάει για τον εαυτό της. Της αρέσει όμως να ακούει και να λέει ιστορίες, να διαβάζει και να γράφει. Η ιδέα για τη συγγραφή αυτού του μυθιστορήματος ήρθε μετά από ένα ταξίδι στη Μονεμβασιά που την έκανε να αγαπήσει πραγματικά αυτό το μέρος. Η «μόνη έμβαση», δηλαδή η μοναδική είσοδος στην καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς, την έκανε να νιώσει ότι, αντίστοιχα, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να βρεις την ευτυχία: να μπορέσεις να ζήσεις όπως εσύ θες…


10. Ουρανόεσσα – Κώστας Κρομμύδας (2016)

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΟΥΡΑΝΟΕΣΣΑ: αυτή που είναι γεμάτη ουρανό ή που ανήκει στον Ουρανό, ονομασία που έχει δοθεί στο νησί της Σαμοθράκης από το Θρακιώτη ζωγράφο Γιάννη Μητράκα.

Μετά το τέλος του πολέμου, ο αρχαιολόγος Ανδρέας Στάης ακολουθεί τα σημάδια που θα του αποκαλύψουν το πρόσωπο της θεάς που στοίχειωνε για χρόνια τα όνειρά του. Ταυτόχρονα αναζητά το όνομα της γυναίκας που σε μια νύχτα έγινε ολόκληρή του η ζωή…

Στο σήμερα, ένας άλλος Ανδρέας, ερευνητής της Ιντερπόλ, αφήνει πίσω του την Αμερική και ταξιδεύει προς το νησί που καλύπτει με αναπάντητα ερωτήματα το παρελθόν της οικογένειάς του, για να πει το τελευταίο αντίο στο πιο αγαπημένο πρόσωπο της ζωής του και να γνωρίσει τη μυστηριακή Ηρώ…

Όταν η μοίρα υφαίνεται με νήματα που κινούν άλλοτε θεοί και άλλοτε δαίμονες, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία του… Μυστηριακές τελετές λουσμένες φωτιά και πανσέληνο, και όρκοι σιωπής φορεμένοι σε ένα δαχτυλίδι, που παντρεύει θεούς και ανθρώπους σε ένα κοινό παρόν.

Γιατί να το διαβάσεις: Η πένα του κ. Κρομμύδα είναι πραγματικά μοναδική. Πρόκειται για μια ιστορία αλλά νιώθεις σαν να διαβάζεις δύο οι τρεις διαφορετικές που όμως συνδέονται με έναν απρόβλεπτο και συναρπαστικό τρόπο.

Εκδότης: Διόπτρα
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τον Συγγραφέα

Ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στο σινεμά. Συμμετείχε στον τρίτο και τέταρτο κύκλο της σειράς The Durrells. Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο του, Μπαμπά, Mεγάλωσέ με, και τον Μάιο του 2013 το πρώτο μυθιστόρημά του, Η Ζωή που Έλειπε (αγγλική έκδοση Cave of Silence). Τον Ιούνιο του 2014 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά του, με τίτλο Ογκρέσα.

Ακολούθησε το Μη με Λησμόνει τον Μάιο του 2015 (αγγλική έκδοση Lake of Memories). Τον Μάιο του 2016 εκδόθηκε το βιβλίο του Ουρανόεσσα, το οποίο βραβεύτηκε το 2017 ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς στην κατηγορία «Ηρωίδα έμπνευση» (αγγλική έκδοση Dominion of the Moon). Τον Μάιο του 2017 εκδόθηκε το μυθιστόρημα με τίτλο Φως μέσα στη Θύελλα (αγγλική έκδοση Athora), ενώ το 2018 κυκλοφόρησε το Μυρωδιά από Σανίδι, το 2019 το Μια Νύχτα Ακόμη και το 2020 η Εβόρα. Παραδίδει μαθήματα συγγραφής (Master Class) και «δημόσιου λόγου-public speech». Αρθρογραφεί σε sites, εφημερίδες και περιοδικά.


11. Τρεις αιώνες μια ζωή: γιαγιά Φιλιώ, η Μικρασιάτισσα – Χαϊδεμένου Φιλιώ (2005)

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δυο μέρες και δυο νύχτες μείναμε όρθιοι στην παραλία περιμένοντας να μπούμε σε κάποιο πλοίο. Χιλιάδες κόσμος, απελπισμένος και εξαθλιωμένος, με μάτια άδεια απ’ τα όσα είχαμε δει και την ψυχή ματωμένη απ’ τον πόνο της απώλειας των αγαπημένων μας. Κάρα άδειαζαν πεθαμένους δίπλα μας, όπου έβρισκαν. Το βράδυ, όταν οι Τούρκοι άρχιζαν να βιάζουν και να κακοποιούν όποια γυναίκα έβρισκαν, οι Αμερικανοί άναψαν τους προβολείς των πλοίων και τους έριξαν πάνω μας, για να σταματήσουν κάπως το κακό. Φωνές ακούγονταν: «Τα γυναικόπαιδα να μπαρκάρουν πρώτα!» -θαρρείς και υπήρχε και κανένας άντρας ανάμεσά μας…

Γιατί να το διαβάσεις: Ο μεγάλος διωγμός του 1922 μέσα από τα μάτια της γιαγιάς Φιλιώς. Περιγράφει τα έθιμα και τις παραδόσεις των Ελλήνων της Σμύρνης, τον τρόπο ζωής τους και την ειρηνική συνύπαρξη με τους Τούρκους μέχρι που όλα άλλαξαν…

Εκδότης: Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Φιλιώ Χαϊδεμένου γεννήθηκε το 1899 στα Βουρλά της Μικράς Ασίας και πέθανε στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 2007. Το 1922, με το διωγμό, έχασε αδέλφια και πατέρα. Ήρθε προσφυγοπούλα στην Ελλάδα. Υπήρξε ενεργό μέλος πολλών μικρασιατικών σωματείων και βραβεύτηκε επανειλημμένως για τις δραστηριότητές της. Ίδρυσε το Μουσείο Μικρασιατών στη Νέα Φιλαδέλφεια, το οποίο φέρει το όνομά της: «Φιλιώ Χαϊδεμένου».


12. Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια – Αλκυόνη Παπαδάκη (2015)

ΥΠΟΘΕΣΗ
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η νεαρή Ολάνθη προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε μια κοινωνία αντιθέσεων, εκεί όπου η σκληρότητα στέκεται δίπλα στη φιλευσπλαχνία, το γέλιο έρχεται μαζί με το δάκρυ, το μίσος φωλιάζει πλάι στην αγάπη. Κουβαλώντας ένα παρελθόν που ακόμη και η ίδια αγνοεί και με μοναδικό στήριγμά της τη φίλη της Μαλαματένια, ζει και ελπίζει σε έναν κόσμο γεμάτο δεινά.

Πολυάριθμα πρόσωπα και ζωές που διασταυρώνονται δημιουργούν μια συνεχή αλληλουχία αφηγήσεων. Ο κάθε ήρωας εξομολογείται τη δική του ιστορία, αλλά και τη δική του εκδοχή που διαφοροποιεί τα γενόμενα, συνθέτοντας ένα μυθιστόρημα που καθρεφτίζει έναν ολόκληρο κόσμο που ζει και ενεργεί σε μια εποχή σε βαθιά αξιακή κρίση.

Η Αλκυόνη Παπαδάκη, στο νέο μυθιστόρημά της, με επίγνωση -σχεδόν αμείλικτη- αλλά και με τη σοφία της συγκατάβασης, ξεδιπλώνει τους ήρωες και το πεπρωμένο τους σαν το μίτο της Αριάδνης για να μας οδηγήσει -πάντα- σε μια φωτεινή διέξοδο, θυμίζοντάς μας ενθαρρυντικά πως θα ξανάρθουν τα χελιδόνια.

Γιατί να το διαβάσεις: Ιστορίες ανθρώπων που άλλοτε είναι αυτό που φαίνονται και άλλοτε όχι… Όσα δεινά όμως κι αν προκαλέσουν, κάποιες φορές άθελά τους και άλλες επίτηδες, θα έρθει η μέρα που οι γκρίζες μέρες θα φύγουν και η ελπίδα – όπως και τα χελιδόνια – θα επιστρέψει.

Εκδότης: Καλέντης
Μπορείς να το βρεις εδώ.

Λίγα Λόγια για τη Συγγραφέα

Η Αλκυόνη Παπαδάκη γεννήθηκε στο Νέο Χωριό, κοντά στα Χανιά. Αφού αποφοίτησε από τη Γαλλική Σχολή, ήρθε στην Αθήνα με το όνειρο να αλλάξει τον κόσμο. Με την εμφάνισή της στη λογοτεχνία κατέκτησε το αναγνωστικό κοινό, το οποίο την ακολουθεί πιστά σε όλη τη συγγραφική πορεία της. Τα έργα της, τα οποία ανήκουν στη σύγχρονη μυθιστορία, διακρίνονται για την προσωπική, λυρική γραφή της. Μέσα στις σελίδες των βιβλίων της αναλύει, συνθέτει, αγωνίζεται, δημιουργεί, διακινδυνεύει και διδάσκει ήθος, σε μια δύσκολη εποχή που αναζητεί οδηγούς και πρότυπα ζωής.

*Αρχική εικόνα από pixabay

Εσύ ποια βιβλία ξεχώρισες μέσα στο 2020;

Αν σου άρεσε η ανάρτησή μου, άφησε ένα σχόλιο και πες μου τη γνώμη σου. Θα χαρώ να μάθω τις σκέψεις σου πάνω σε αυτό.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:
🖊 6+1 πράγματα που ενοχλούν τους βιβλιόφιλους!
🖊 10 τρόποι να βρεις οικονομικά (ή και δωρεάν) βιβλία!
🖊 Τα 7 χαρακτηριστικά του «καλού βιβλίου»!
🖊 Βιβλία: Μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους τελικά;


👉 Μην παραλείψεις να κάνεις εγγραφή στο Newsletter μου για να μείνεις ενημερωμένος, αλλά και να με ακολουθήσεις σε Facebook, Instagram και Pinterest!

signature-curious-blog2

2 σκέψεις σχετικά με το “12 υπέροχα βιβλία που λάτρεψα το 2020”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.